Ոչ ոք․․․

Արծիվ եմ ազատ, մրրիկ թևերով,
Հոգիս ձգտում է անհունին անծայր,
Ըմբոստ տենչերիս հասնելու համար՝
Հոգ չէ թե ճնշե կյանքն ինձ անգորով։

Թռիչքն է անհաղթ մտքիս կենդանի,
Հավատս հզոր, վառ սերս՝ անմահ,
Որ էլ<ի> կին եմ՝ ամբողջ պոեմա՝
Հոգ չէ թե մահը ինձ շուտով տանի․․․

Չկա մի կապանք, որ ընկճե հոգիս,
Մարե երկնային հուրը սրտիս մեջ,
Իղձերս թափի հրդեհն է անշեջ՝
Ոչ ոք չի կարող բռնանալ երգիս։

Արծիվ եմ ազա՜տ, բա՜րձր թռիչքով,
Ամենքի համար տեղ կա իմ սրտում,
Ով որ սողում է սրտանց եմ ատում,
Ըմբոստի համար պատրաստ եմ կյանքով․․․