Կանոն

Դու չես սիրում, երբ սիրում եմ քեզ,
ես սիրում եմ, երբ չես սիրում ինձ:
Ես չգիտեմ, թե ինչու կյանք ես և անկյանք եմ,
դու չգիտես, թե ինչպես ես ապրում,
որ չեմ ապրում:
Քեզ չեմ սիրում պարզապես.
սիրո պարկը մաշված ու հին`
հազար տեղից թելեր տված ու ճղճղված,
անկարող է իր մեջ պահել սիրտս արդեն:
Սիրուց մի սիրտ էլ վեր
կա ուրիշ մի սեր.
խաղաղ, անդորր, ազատ անկում,
որ դեռ չունի անուն:
Քո անունն եմ ես տալիս
և թողնում եմ ինքնագիր,
որ հարատև սիրո կանոնն է.
«Քեզ սիրում եմ և չես սիրում ինձ»: