Ятук Арт-магазин
Ятук Холст
Ятук Музыка
Начало
Авторы
Поиск
Блог
Фотоархив
Вход
Начало
Фотографии
Ձախից աջ` Վախթանգ Անանյան, Զարուհի Անանյան (գրողի…
Ձախից աջ` Վախթանգ Անանյան, Զարուհի Անանյան (գրողի կինը) և Ստեփան Զորյան։
Вахтанг Ананян
Степан Зорян
Сопутствующие работы
Рассказ
Степан Зорян
Ցանկապատ
Վաղուց, շատ վաղուց, գուցե դեռ պապերի օրից Մինասի ու Թևոսի այգիները գտնվում էին իրար կողքի։ Իրանք իս…
Роман
Вахтанг Ананян
Հովազաձորի գերիները
Առաջաբան Տոթ էր Արարատյան դաշտում, այնպես տոթ, որ օդը թանձրացել է մառախուղի նման։ Շնչավորներից ով …
Рассказ
Степан Зорян
Կատակ
Այն ամառանոցը, ուր պատահել է այս դեպքը, այնքան փոքր է, որ աշխարհագրական մեծ քարտեզում ասեղի ծայրի չ…
Рассказ
Степан Зорян
Օրիորդ Մարիամը
Ընկերուհիները զրուցելով կեսգիշերին վերադառնամ էին տուն։ Նրանք հենց նոր դուրս եկան պարահանդեսից և այ…
Рассказ
Степан Зорян
Հայր Սիմոնը
Ուշ, խավար երեկո է։ Դուրսը շրխկոցով անձրև է գալիս, այնքան վարար, որ գյուղացիներին թվում է, թե սկիզբ…
Рассказ
Степан Зорян
Շաքարաման
Թիֆլիսի Սալդաթսկի բազարով (ուր ծախում են թթու դրած վարունգ, կեղծած յուղ, գողացած շորեր և հին ոտնամա…
Рассказ
Степан Зорян
Վերակացուն
...Ութ ամիս է ինչ թեմական դպրոցի վերակացու եմ։ Այս պաշտոնն ինձ համար գլուխ բերեց հոգաբարձու Ալայան…
Рассказ
Степан Зорян
Մի գիշեր անտառում
Մեր կողմերում օգոստոսը մոռի ամենալավ ժամանակն է։ Ինչքա՜ն մոռ, հաղարջ կա մեր անտառներո՜ւմ... Ամեն մ…
Рассказ
Степан Зорян
Վճռական մարդը
Բավական է այլևս։ Գնամ պիտի և ասեմ. «Պարոն, տվեք իմ հասանելիքը»... Այո, այդպես էլ կան…
Рассказ
Степан Зорян
Մայթերի վրա
Իմ սենյակի լուսամուտը բացվում է մի փողոցի վրա, ուր քաղաքապահ ոստիկան չի կանգնում։ Ինչ ասել կուզի, ո…
Рассказ
Вахтанг Ананян
Ահը
(Բնասերի հուշատետրից) Ի՜նչ շողշողուն մրգեր կան Սև ծովի ափին…. Աշնանը հանգստանում էինք Սո…
Рассказ
Степан Зорян
Փորձանք
Գյուղաքաղաքի հիվանդանոցի նախասենյակը լիքն է ամեն հասակի և ամեն տեսակի այցելուներով կին, մարդ, աղջ…
Рассказ
Степан Зорян
Հոգաբարձուն
I Ուսուցչի նամակը հոգաբարձուին Հարգելի պ. Աղաբեկյան, Խնդրում եմ բարեհաճեք ռոճիկի մասին կարգադրու…
Рассказ
Степан Зорян
Բարեկամներ
Ձյուն է գալիս... Սպիտակ փաթիլները, ինչպես խնձորենու ծաղկաթերթեր, դողալով ու երկյուղած իջնում են տա…
Рассказ
Степан Зорян
Սպիտակ տան բնակիչները
Կան մենավոր, մենակ սրտերանհայտ, անտես հեռուներում,խոր ու մթին անտառներում. Ո՞վ է նրանց ողջույն …
Политика Конфиденциальности
Условия использования
Связаться с нами