Տասնվեցերորդ օր

Չգիտեմ ուր և կամ ինչպես պիտի գնամ,

Արյունաքամ այս օրերս ես ուր պիտի տանեմ:

Արհամարված տխրություն է քեզ մնալու,

Ի՛մ սիրունիկ, աստվածամո՜ր իմ մանեկեն;

Մեզ անկողին պիտի լինի թախիծ ու ցավ

Եվ հանդերձյալ մի օր պիտի գտնենք իրար:

ՔՈ ՏՐՏՈՒՆՋԸ ԵՍ ԿՐՈՒՄ ԵՄ ԻՄ ՀՈՒՇԻ ՄԵՋ.

Քո արցունքը, քո ափերի լույսը նիհար:

Դու չես շարժվում; Քո թախիծը չունի ո՛չ վերջ,

Ո՛չ մեկնություն: Ես հեռանամ պիտի այսօր:

Քո խոսքերը, սիրունի՛կս, դեռ ապրում են

Տխրության մեջ, լռության մեջ աստվածամոր:

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Ծովի մոտ