Զոհվածը

-Ախ, որտե՞ղ է, ո՞ւր է, ինչո՞ւ լուր չի տալիս,

Եթե անգամ... Ո՞ւր է սև ծանուցագիրը:

Արդեն լրանում է ուղիղ երկու տարին,

Ինչ չեմ տեսել նրա ձեռագիրը...

Պառավն ինձ էր դիմում ամբողջ երկու տարի,

Իր հայացքով հարցնում ավելի՛, քան խոսքով:

Բայց ես նրան ինչպե՞ս, ի՞նչ պատասխան տայի,

Ո՞նց բերեի որդուն, ի՞նչ հրաշքով:

Ո՞նց ասեի, թե նա էլ չի դառնա իր տուն,

Ու չեն հղում եթե սև ծանուցագիրը,

Միայն նրա՛ համար, որ նույն խրամատում

Ընկել է և գնդի գրագիրը...

29.IV.1946թ.
Երևան

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Կակաչի ծաղիկներ