Հպարտ եմ ես

Հպարտ եմ ես նրա համար,

Որ փառահեղ՝ պատմությունըդ,

Եվ անունըդ այնքան հին է:

Հպարտ եմ ես նրա համար,

Որ փլվել է թեպետ տունըդ,

Բայց չի խախտվել նրա հիմը:

Հպարտ եմ ես, որ քեզ համար

Որդիներըդ դարեր ընկան,

Որ սուրբ պահեն քո անունը:

Հպարտ եմ ես, որ քեզ համար

Թանկ է եղել թանաքն այնքան,

Որքան կարմիր քո արյունը:

Հպարտ եմ ես քո մատների

Ճարտարությամբ անհատնելի,

Քեզ թարգմանող քո գրքերով:

Հպարտ եմ ես անվամբ քո սուրբ,

Լեզվով, որով երբ չես խոսում՝

Նույնն ես ասում քո երգերով:

Հպարտ եմ ես քո անցյալի

Մաքառումով ու պայքարով,

Տոկունությամբ, կամքով համառ:

Հպարտ եմ ես քո պանծալի,

Քո լուսավոր այս ներկայով,

Որ… գալիք է այլոց համար:

03.VI.1951թ.
Երևան

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Բարբարայի դիմանկարը