Կապույտ լճի վրա, բացերի մեջ պարապ

Կապույտ լճի վրա, բացերի մեջ պարապ,
Օրորվում է ահա մի սպիտակ կարապ:

Վարը, որպես երկինք, լիճն է ծփում օրոր,
Վերը, որպես մի լիճ, կապույտ երկինքն է խոր:

Ծի՛ր ու սահման չկա, չկա երկինք, երկիր,
Հոգիդ փռի՛ր արձակ, ո՜ղջ աշխարհը գրկիր...

Անրջորեն ապրի՜ր տիեզերքում հրափ
Որպես անդարձ մի երգ, որպես ճերմակ կարապ...