Հողը շատ կը սիրէր Երկինքէն ինկած աստղի մը պէս էր Կիկօկʼուզէր գիրկ գիրկի պառկել հողին հետկʼուզէր հողը գրկել գրկել հիանալմեռաւ հասաւ մուրատինՍակայն չեմ գիտեր ինչու աստղերը կու լանԿամուրջը կու լայ Ողջութեանը Կիկօ ուրիշ մտերիմ չունեցաւ:
