Սին խոսքերի մեջ, զվարթ ամբոխում

Սին խոսքերի մեջ, զվարթ ամբոխում
Շրջում եմ, բայց միշտ հեռո՛ւ եմ, չըկա՛մ.
Ապրում եմ թաքուն և իմ հեզ հոգում
Աղոթք եմ անում ցնորք-աղջկան...

Ձեզ հետ եմ, բայց միշտ հեռո՜ւն եմ, հեռու՜ն,
Ունեմ ես թովիչ մի առանձնարան,
Տանջանք է այնտեղ և զոհաբերում
Եվ թախիծ, և երգ, և աղոթք նրան...

Եվ այնտեղ է նա, ոչ այս աշխարհում,
Մաքուր ու պայծառ պատկերը նրա.
Ես տառապանքս բախտ եմ համարում
Ու ծիծաղում եմ ձեր բախտի վրա...