Շուշանիկ Կուրղինյան
Գիշեր 2
Ահա սահեց լուսնկան
Երկնքում,
Մորմոքաբեր շշուկ անցավ անտառով․
Սիրտս հուզվեց մի հին ցավի պատճառով․
Չհանգած կայծեր լույս ընկան
Իմ կրծքում։
Հոգիս քեզ է երազում
Իբր թե՝
Սաղարթներից ղողանջում է սիրո վեճ․․․
Տապ համբույրդ ես զգում եմ օդի մեջ,
Սիրտս ծնեց երազում
Վառ հրդեհ․․․
Լա՜վ է այսպես չկա ցավ,
Խանդ, կսկիծ,
Որոնում եմ քո ստվերը ես լռին,
Սրտիս բոց լույս չի տալիս անտառին․․․
Լուսնկան էլ չքացավ
Երկնքից․․․
1911 թ. 8 հունվարի
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Տիգրան Մանսուրյան
Հին Օրերի Երգը
Նավով զբոսանք Քումքափըյով Կոստանդնուպոլսում
Խաղա առցանց
