Խանդում եմ

Ես խանդո՞ւմ եմ:

Անկեղծ ասած, թե ամոթ չէ,

Ինձ շատ ծանոթ և շատ մոտ չէ

Այդ ահավոր խանդ կոչվածը.

Իմ մեջ, գուցե, բնությունից

Ինչ-որ մի բան անտեսված է,

Ուրիշ մի բան՝ տնտեսված է:

Ընդամենը գիտեմ լոկ այն,

Որ ես այնտեղ, որտեղ մարդիկ

Հավանաբար և խանդում են,

Բարկանում եմ - ոչ տևական,

Քմծիծաղում - անբավական,

Կամ ծիծաղում - անբնական,

Եվ... եղածը ես քանդում եմ:

Մեր խորտակված սերը վկա...

19.XI.1957թ.
Մոսկվա

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Աբրահամի զոհաբերությունը