Պարույր Սևակ
Անկոչ հայրը
Անհանգըստությո՛ւն,
Հաճախ է լինում,
Որ կամենում եմ քեզ «հայրի՜կ» կոչել։
Ո՛վ էլ չիմանա՝
Ինքըս լա՜վ գիտեմ,
Թե ոնց եմ ուզում
Մտքով ու հոգով
Մի տեղից այլ տեղ,
Սրտից սիրտ քոչել։
Ախար որտեղի՞ց
Այս վաչկատունի արյունը իմ մեջ,
Եթե նախնիքըս,
Հի՛նգ հազար տարի,
Ապրել են անվերջ նստակյաց կյանքով։
19.XII.1959թ.
Թիֆլիս
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Ալեքսանդր Սպենդիարյան
Ալմաստ - Պարսկական երթ
Տեսարան դեպի Բջնի բերդ
Խաղա առցանց
