Երբ անտառում լուսնի ծովեր,Սիրոյ հովեր,Սողոսկեցան ծառէ ծառՈւ սարէ սար,
Եւ ամէն մարդ՝Գտաւ մի վարդՍըրտիկին զարդ,
Ես մենաւոր մտայ տուն,Ինձ մըխիթար գըտայ քուն,Որ աչերուս կապեց մէջՈւ տարածեց վերարկուն։
