Զանգվի կամուրջը

Ջուրը գնում է, կամուրջն է մնում,

Փա՜ռք գետի վրա կամուրջ կապողին,

Ճանապարհից լավ ի՛նչ կա աշխարհում,

Հազար-հազա՜ր փառք ճամփա շինողին։

Հրճվում է հոգին լավ խոսք լսելիս,

Լավ խոսքդ խառնիր դու Զանգու գետին,

Փա՜ռք նրան, ով որ ճամփով անցնելիս

Հիշում է նրան շինած վարպետին։

Կամուրջի տակով թող հոսի Զանգուն,

Փա՜ռք այս կամուրջով գնացողներին,

Ճամփորդը գնում, ճամփան է մնում,

Փա՜ռք մեր աշխարհի ճանապարհներին։

Երգն էլ հյուսվում է ճանապարհի հետ

Եվ նրա հետ էլ մնում է կանգուն,

Լավ երգն ու ճամփան ապրում են հավետ,

Փա՜ռք նրան, ով նոր ճամփան է երգում։

1945

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Այգի Սոչիում