Հովհաննես Թումանյան
Խոստովանություն
Քո աչքերում, որ փայլում է,
Հոգուս հուրն է մշտավառ,
Իսկ ժպիտդ, որ բացվում է,
Սրտիս բերկրանքն անսպառ։
Երբ որ հանգչի հուրն աչքերիդ,
Եվ շըրթունքըդ կարկամի,
Կըմեռանի նաև գերիդ...
Եվ մեզ մի մահ կըտանի։
1891
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Տիգրան Համասյան
Մարկոս և Մարկոս
Հայելիով կինը
Խաղա առցանց
Աջակցեք մեզ։ Գնեք արվեստի գործերի հիմքով ստեղծված ապրանքները մեր օնլայն խանութից
Մագնիս
Սիփան սարը Կտուց կղզուց
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Փոստային բացիկ
Հովհաննես Այվազովսկի
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Մագնիս
Մայրություն
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Էջանշան
Վարդգես Սուրենյանց
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Փոստային բացիկ
Վարդգես Սուրենյանց
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Զարդասեղ
Կոմիտաս
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Զարդասեղ
Սիփան սարը Կտուց կղզուց
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Փոստային բացիկ
Արշիլ Գորկի
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
