Հովհաննես Թումանյան
Խեղճ Ադամյան
Ճանաչում էի ես նրան, ընկեր.
Չափազանց ճարտար, հանճարեղ մարդ էր,
Այս շրթունքները պատմում էին ինձ
Լիր թագավորի, Համլետի սրտից,
Այս աչքերն ուժեղ հրով ցոլանում
Ծիծաղում էին, տխրում, բարկանում...
1891
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Առնո Բաբաջանյան
Թավջութակի կոնցերտ
Գյուղի շրջակայք
Խաղա առցանց
