Հովհաննես Թումանյան
Մութ ու խավար իմ հայրենիք...
Մութ ու խավար իմ հայրենիք,
Անլույս գիշեր, լուռ ու տրտում...
Միտքս այնտեղ, ինչպես չըղջիկ,
Պըտըտում է ու պըտըտում...
Պըտըտում է լուռ, անտերունչ,
Տխուր, մամռոտ շիրմաց վերա,
Ավեր, անտեր հյուղերի շուրջ,
Ուր լույս չկա, ուր ձայն չըկա...
Ու ետ դառնում կրկին մոլոր,
Հուսակտուր ու գլխակոր
Թաքչում դարձյալ սրտիս խորքում՝
Իր հին ծանոթ ավերակում։
1899
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Արամ Խաչատրյան
Դիմակահանդես – Ռոմանս
![Դե Պրոֆունդիս](https://cms.yatuk.am/media/game/game/game/de-profundis_rerIySY.jpg)
Դե Պրոֆունդիս
Խաղա առցանց