Հովհաննես Թումանյան
Դերասան Ադամյանի մահը
«Մեռնել-քնել»
Համլետ
Ոգևորողն ընկավ արդեն,
Եվ լռեցին նորա հետ
Սիրո տանջանք, զայրույթ ու քեն
Լիր, Օթելլո և Համլետ։
Մեռավ քնեց, հանգստացավ.
Որպես աղմուկ կենդանության,
Մեռելության միջից անցավ
Եվ չքացավ հավիտյան։
Էլ չի լսվիլ նորա ձայնը
Իմաստներով ոգեշունչ,
Հավերժացավ աստվածայինը,
Մնաց դիակն անմռունչ։
Եվ կըհանգչի լուռ և անշարժ
Դերասանը քարի տակ,
Բայց կպատմի քարն ապառաժ
Մրրկալից հիշատակ։
Եվ այցելուն պիտի կանգնե
Շիրմի առջև փառագոչ,
Սրտի խորքից բացականչե
Ձայնով հպարտ ու դողդոջ
«Ոսկերացդ հանգիստ,
Աննման արտիստ»։
1891
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Տիգրան Համասյան
Fides Tua
Ֆիրդուսին կարդում է «Շահ-Նամե» պոեմը Շահ Մահմուդ Ղազնևիին
Խաղա առցանց
Աջակցեք մեզ։ Գնեք արվեստի գործերի հիմքով ստեղծված ապրանքները մեր օնլայն խանութից
Մագնիս
Սիփան սարը Կտուց կղզուց
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Փոստային բացիկ
Հայկական մանրանկարչություն
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Խաղ
Ծովամարտ Այվազովսկու ոճով
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Մագնիս
Մայրություն
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Էջանշան
Հակոբ Հովնաթանյան
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Փոստային բացիկ
Արշիլ Գորկի
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Փազլ
Վարդանանք
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ
Զարդասեղ
Սիփան սարը Կտուց կղզուց
ԳՆԻՐ ՀԻՄԱ