Ավետիք Իսահակյան
Հայրենիքիս
Պիտի փարվիմ չքնաղ լանջիդ`
Գարնան վարդով ցնծո՛ւն.
Եվ մայրական անհուն շնչիդ`
Ցորեն արտով ծըփո˜ւն:
Կանչում ես ինձ լուսաբարբառ
Քո սիրազեղ կոչով`
Դեմքդ եմ տեսնում` նոր ու պայծառ,
Քո հնագեղ ոճով:
Վա՛ռ ու հզո՛ր քո ապագան
Կայծակում է իմ դեմ.
Դո՛ւ հավերժող իմ Հայաստան,
Անուն քա՛ղցր ու վսե՛մ:
1926
Վենետիկ
Հավանել
Պահպանել
Ուզում եմ կարդալ
Դարձիր առաջին մեկնաբանողը
Յատուկ Երաժշտություն
Ղազարոս Սարյան
Հայաստան սիմֆոնիկ պանել
Տեսարան Սևանա լճից, 1869թ․
Խաղա առցանց
