Էս քարփի տակ խորունկ փորեմ

Էս քարփի տակ խորունկ փորեմ,
Թաղեմ սիրտս ցավով լի.
Մեծ քարափն էլ վերան շրջեմ,-
Թաղեմ սիրտս սիրով լի …

Ա˜խ, շա˜տ վաղուց սիրտս առա,
Ընկա մարդկանց դուռն – երթիկ.
Ցավիս դեղ – չար շա˜տ խնդրվա,
Մարդիկ փակին դուռն – երթիկ:

Է˜հ, ի՞նչ անեմ, սիրտն ի՞նչ պետք է,
Ասի` թաղեմ, թող մեռնի.
Չէ ՞ որ մարդիկ է՛լ սիրտ չունին,
Անսիրտ մարդը ցավ չունի:

Էս քարփի տակ խորունկ փորեմ,
Թաղեմ սիրտս ցավով լի.
Մեծ քարափն էլ վերան շրջեմ, -
Ծանր լինի, դուրս չելնի …

1897
Ալեքսանդրապոլ