Յատուկ Խանութ
Յատուկ Կտավ
Յատուկ Երաժշտություն
Գլխավոր
Հեղինակներ
Որոնում
Բլոգ
Ֆոտոարխիվ
Մուտք
Գլխավոր
Լուսանկարներ
Վիլյամ Սարոյանը և Հրանտ Մաթևոսյանը
Վիլյամ Սարոյանը և Հրանտ Մաթևոսյանը
Վիլյամ Սարոյան
Հրանտ Մաթևոսյան
Կապակցված ստեղծագործություններ
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Մի ուրացեք ձեր եղբորը
В годину смуты и развратаНе осудите братья брата...- Ժամանակին ասել էիք, թե եղեռնի մասին գրել չեք կ…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Բեմի վրա և բեմից դուրս
Մհեր Մկրտչյանը, Մկրտչյան Մհերը կոչված էր այս երկրի՝ Աստծու այս թատրոնի մեծ բնակիչներից մեկը լինել. …
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Անվերջանալիորեն մեծ աշխարհ
Նման անհատների հայտնությունը պատկառանքի սարսուռ է անցընում մարդկանց ու ժողովուրդների միջով, նորում …
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Գնալու և հասնելու ճանապարհը
Մարդկային մեծագույն առաքինությունը սեփական չկամությունը կոտրելու կարողությունն է։ Կարելի է խենթանալ…
Վիպակ
Հրանտ Մաթևոսյան
Աշնան արև
Աշնան երեկոյի մեջ ինքը ջրից գալիս էր։ Դույլերը ծանր էին,ինքը դեռ աղջնակ էր, հազիվ աղջիկ էր. դույլեր…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Այսօր ես չեմ իշխում ժամանակի վրա
– Հրանտ Իգնատովիչ, մենք հանդիպել ենք ուղիղ երեք տարի առաջ: Ի՞նչ է փոխվել այդ ժամանակից՝ երկրի…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Վազգեն Սարգսյանին
Սիրելի Վազգեն, անշուշտ նախարար և իհարկե զորավար.Տասը տարի առաջ երեսնամյա գրողի քո հասակին անպայման …
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Դիմանկար
– Ձեր ապրած կյանքում Ձեր կարծիքով ո՞ւմ համար եք առավելապես ճանաչելի:– Չեմ էլ ջանում, դա…
Պատմվածք
Վիլյամ Սարոյան
Գերդաստանի խենթությունը
Խենթանալը գերդաստանի համար չգրված օրենքի կամ սուրբ պարտականության նման մի բան էր: Քանի դեռ գերդաստա…
Պատմվածք
Վիլյամ Սարոյան
Հանճարը
Մի անգամ երեկոյան, Իզզիի գարեջրատանը ինձ մոտեցավ վելվետե շալվարով մի երիտասարդ հանճար ու ասաց․ ― Լ…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Երևանը հանգրվան է
Երևանը հայ ժողովրդի դարավոր ընթացքի ամենակարևոր հանգրվանն է, ապագա ընթացքի մեկնարկը, հայության հույ…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Հետնորդը և նախորդը
Ահագնանալով և արագանալով մեզ վրա է գլորվում հոգսերի արդեն դարավերջյան գունդը. Վահագն Դավթյանի բանաս…
Պատմվածք
Հրանտ Մաթևոսյան
Մեր վազքը
Դասարանում կար Սամադ, կար Մադաթ, կար Ամրխան, բայց Թուրք մենք Արտավազդին էինք ասում։ Չգիտեի ինչու էի…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Հակոբ Մնձուրու աշխարհը
Աղջնակ-տղեկ երկու երեխա դուրսը արևի մեջ մածուն էին ուտում, մազերը հինայի գույն այս տարվա մի հորթ կա…
Հոդված
Հրանտ Մաթևոսյան
Մարդ, որ անվանում է ժամանակը
Երևանն իմ քաղաքն է՝ մաշկիս պես ծանոթ, մտերիմ, ցավագին իմը: Երևանն իմ քաղաքն է. ամենից շատ Երևանը սի…
Գաղտնիության քաղաքականություն
Պայմաններ և Կանոններ
Կապ մեզ հետ
