Հատ մըն ալ կար որ ի վերջոյ ձանձրացաւՉափուած ձեւուած կարգուսարքէն պարտադիր Փորձեց փախչիլ անջրպետին մէջ ի սպառՊատանեկան երազի պէս հալեցաւՕգոստոսի գիշեր մըն էր լուռ խաղաղ Ու նոր ասուպ մը ինկաւ
