Վերնագիրը վերջում 9

Հանգիստ չեն տալիս ինձ օր ու գիշեր,

Իմ հոգսը թողած`

Հոգում ձե՜զ համար...

Լվացարարի տենդով են այրվում,

Ուզում են մաքրել աշխա՜րհը համայն...

Որքան քշում եմ, որ ինձնից վանեմ,

Այնքան գազազում ու պոկ չեն գալիս`

Մեղրի հոտ առած մեղուների պես...

Միաժամանակ պահակ են ու գող,

Միաժամանակ ծառա են ու տեր,

Միաժամանակ իմն են ու ձերը...

-Այդ... իմ խոհե՛րն են:

18.XII.1959թ.
Թիֆլիս

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Դեկտեմբեր 11, 1970, Նյու Յորք