Պիտի ճանակեմ

Գիտե՛մ, վերըստին պիտի ծանակվեմ,

Սակայն ի՜նչ արած,

Չասել չե՛մ կարող,

Որ լռությունը նույնպե՛ս գույն ունի,

Սպիտակ է նա,

Այնքա՜ն սպիտակ,

Որ աչք է շաղվում...

Փառքը համ ունի՝

Թթվաշ ու տտիպ,

Որ ախորժակ է գրգըռում միայն՝

Չտալով հագուրդ...

Խանդը հոտ ունի՝

Այն հոտը արյան,

Որ ցուլերին է կատաղեցընում...

Եվ արյուն ունի նաև նախանձը.

Արյունն այդ սև է,

Ինչպես արյունը միջատ-մրջյունի...

19.XII.1959թ.
Թիֆլիս

Հավանել

Պահպանել

Ուզում եմ կարդալ

Դարձիր առաջին մեկնաբանողը

Յատուկ Երաժշտություն

Թիթեռների ծով