Avetik Isahakyan
Poem
Avetik Isahakyan

Մարդկանց խոսքերին է՛լ չեմ հավատում

Մարդկանց խոսքերին է՛լ չեմ հավատում,Հոգիս գիշատվեց սիրո կեղծիքից,- Ես կուզեմ հանգչել լո˜ւռ անա…
Mkhitar Gosh
Parable
Mkhitar Gosh

Մարդն ու ծառերը

Մի չքավոր մարդ ձմռանը գնաց այգի՝ պտուղ քաղելու: Եվ տեսնելով, որ ծառերը փայտացած են, սկսեց թշնամանալ…
Vahan Teryan
Poem
Vahan Teryan

Մարդոց ժխորը թողնեմ հեռանամ...

Մարդոց ժխորը թողնեմ հեռանամ,Լիք-լցված սրտով նստեմ միայնակ,Գրկեմ վարդերըս դալուկ, դժգունակ, Մեռնող վ…
Nar-Dos
Fairy tale
Nar-Dos

Մարդու աչքը

(Ավանդություն) Մի անգամ այդ ոչ շատ հին և ոչ շատ նոր ժամանակներումս էր մի չքավոր մարդ մի ին…
Anna Babujyan
Poem
Anna Babujyan

Մարդու կյանքը աստեղացոլք

Տիեզերքը` հոգի դարձած, դեգերում է անհասցե Արնածոր է սիրտն երկնքի, այն գրկել է բյու՜ր աստղեր Մոլոր…
Zahrat
Poem
Zahrat

Մարդու միս

Սարգիս Պօղոսեանին Երբ երկու կողմը շէնքեր շինեցինՓողոցը ծնաւՄեծ էին շէնքերն …
Avetik Isahakyan
Poem
Avetik Isahakyan

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրել

Մարդու տենչանքն է` հավիտյան ապրելԵվ լինել աստված տիեզերաշեն,Ամենակարող, ամենահզորԵվ ամենագետ: 1957…
Vahan Teryan
Poem
Vahan Teryan

Մարել ես արդեն, մեռել ես հավետ...

Մարել ես արդեն, մեռել ես հավետ,Հեռավոր կյանքի երազների բոց, Խավարն է գրկել հոգիս ալեկոծ,Եվ դեպի լու…
Yeghishe Charents
Poem
Yeghishe Charents

Մարի, էգ թռչուն...

Չգիտեմ, Մարի, երկնքի մովիցԻնչո՞ւ էր հոգիս կարոտով կանչում,Որ ճախրես, թռչես, վերանաս նորից,Մարի, ի՛մ…
Komitas
Letter
Komitas

Մարինոս Ստամպոլյանին 1912, 15/28 հոկտեմբերի, Կ. Պոլիս

Շնորհալի աշակերտուհիՕրիորդ Մարինոս Ստամպօլեանին. Ողջոյն Ձեր նոր կեանքին:Անվեհեր յառաջ համեստօրէն՝ …
Yeghishe Charents
Poem
Yeghishe Charents

Մարիոնետկա

Կամաց, կամաց, կամաց, կամաց,Ոտքերն հողին, հողին, հողին`Եկավ-գնաց, եկավ-գնաց,Գունատ, դեղին, գունատ, դ…
Anna Davtian
Poem
Anna Davtian

Մարկոյի համար

Երկիրը՝ չռված սպասում, պառկած է հաջորդ քարտեզին, Ինձ կուլ է տալիս միայնության կոկորդը։ Պարու…