Լուռ պարտեզում սըրտատըրոփ, սիրատենչ

Լուռ պարտեզում սըրտատըրոփ, սիրատենչ
Իմ նազելուն սպասում եմ այս գիշեր.
… Շըշուկ ընկավ ահա վարդի, ծաղկանց մեջ.
Ծըփծփացին շուրջս մետաքս զառ փեշեր.
Իմ նազելուս շունչը քնքուշ ինձ շոյեց,
Կարոտավառ հպարտ կրծքին փարվեցի.
Ծով – մազերի բույրը անո՛ւշ ծավալվեց,
Աստղ – աչերին համբույրներըս վառեցի.
Շըրթներիցըս ալ – արյունը կաթկաթեց
Եվ բախտավոր, և երջանիկ լացեցի …

- Վա՛յ, քեզ, թըշվառ, ցընորքների խեղճ տըղա,
Ոչ ո՛ք չունիս, ոչ ո՛ք չըկա` քեզ մոտ գա …

1905
Ալեքսանդրապոլ